Medin Nuredini 
Реката Дрина, симбол на чистата и недопрена природа отпеана во севдалинките, денес е покриена со големи количини отпад во близина на Вишеград во Босна и Херцеговина, нешто што еколошките активисти го опишуваат како сериозна еколошка катастрофа.
Како и претходните години, тони ѓубре пловат на површината на Вишеградската акумулација – пластични шишиња, амбалажа за храна и за пијалаци, делови од мебел, апарати за домаќинство, стари гуми, па дури и мртви животни. На местата каде што се задржува отпадот, водата едвај се гледа, додека непријатниот мирис се шири од дебелите слоеви ѓубре.
Еколошките активисти предупредуваат дека проблемот не е нов и дека се повторува од година во година, особено по обилните дождови и зголемувањето на нивото на водата. Дејан Фуртула од еколошката организација Еко Центар рече дека глетките на Дрина се „поразителни“, наведувајќи дека повеќе од 15.000 кубни метри отпад завршиле во областа оваа година.
Фуртула ги обвини надлежните министерства и институции дека го игнорираат проблемот со години и покрај многубројните предупредувања. Според него, тоа е меѓународно прашање бидејќи загадувањето доаѓа од Босна и Херцеговина, Србија и Црна Гора.
„Реките низ целиот регион се претвораат во депонии“, рече Фуртула, додавајќи дека постојат европски проекти за следење на отпадот во речните текови, но за нив е потребно локално кофинансирање што малите организации не можат да го обезбедат, додека поголемите институции, тврди тој, не покажале интерес.
Предупреди дека загадувањето има сериозни последици врз растителниот и животинскиот свет, биодиверзитетот на реката Дрина, но и врз здравјето на луѓето. Отпадот собран од реката, додаде тој, завршува на градската депонија во Вишеград, која често е зафаќана од пожари.
Еколошките организации најавија голема младинска кампања за чистење на реките во мај и ги повикаа граѓаните од сите земји во регионот да се вклучат.
Иако во народот се вели дека е тешко да се „исправи кривата Дрина“, активистите предупредуваат дека проблемот со загадувањето на реките речиси и не се решава со години, поради што, како што наведуваат, еколошката криза се враќа одново и одново – сè посериозна и повидлива.
